Samanda Tocka, 22-vjeçarja që tërhoqi vëmendjen gjatë protestave në Tiranë, ka ndarë një rrëfim emocional në podcastin e Grida Dumës, duke folur për vështirësitë ekonomike, sfidat personale dhe zhgënjimin e të rinjve që përpiqen të ndërtojnë të ardhmen në Shqipëri.
E reja, e cila u bë e njohur pas përballjes me forcat e Policisë gjatë protestave, ka treguar se pas revoltës së studentëve qëndrojnë edhe histori personale, sakrifica familjare dhe shqetësime për mundësitë e kufizuara ekonomike.
Gjatë intervistës, Samanda foli mes lotësh për jetën e saj, vështirësitë e përditshme dhe përpjekjet për të siguruar një të ardhme më të mirë.
“Nuk duam të djegim asgjë”
Duke iu referuar protestave që kanë përfshirë Tiranën, 22-vjeçarja ka theksuar se qëllimi i saj dhe i shumë të rinjve nuk është dhuna apo shkatërrimi i pronës, por dëshira për t’u dëgjuar nga institucionet.
Sipas saj, pakënaqësitë e të rinjve lidhen me kushtet e jetesës, mungesën e mundësive dhe vështirësitë për të krijuar një jetë të pavarur.
Ajo ka shprehur shqetësimin se kërkesat dhe problemet e brezit të saj shpesh nuk marrin vëmendjen e duhur.
Punon shtatë ditë në javë, por përballet me vështirësi ekonomike
Një nga momentet më prekëse të intervistës ishte rrëfimi i Samandës për punën dhe përpjekjet për të përballuar shpenzimet e jetesës në kryeqytet.
E reja tregoi se punon shtatë ditë në javë dhe se angazhimet e vazhdueshme nuk i lënë gjithmonë kohë as për të qëndruar pranë familjes.
Ajo ngriti shqetësimin për çmimet e larta të banesave dhe vështirësinë që hasin të rinjtë për të blerë një apartament apo për të jetuar të pavarur.
Për Samandën, puna e vazhdueshme nuk duhet të nënkuptojë vetëm mbijetesë ekonomike, por edhe mundësinë për të krijuar stabilitet dhe për të planifikuar të ardhmen.
Rrëfimi i saj prek një çështje që diskutohet shpesh në Shqipëri: përballueshmërinë e qirave, pagat dhe mundësitë që kanë të rinjtë për t’u shkëputur ekonomikisht nga familjet e tyre.
Zhgënjimi nga mundësitë e punësimit
Gjatë bisedës me Grida Dumën, Samanda foli edhe për përvojat e saj në kërkimin e punës dhe zhgënjimin që, sipas saj, kanë përjetuar shumë të rinj.
Ajo tregoi se kishte tentuar të gjente mundësi punësimi në administratë, por kishte krijuar përshtypjen se lidhjet dhe njohjet personale shpesh mund të kenë më shumë ndikim sesa përgatitja profesionale.
Këto deklarata pasqyrojnë përvojën dhe perceptimin e saj personal, ndërsa sjellin në vëmendje debatin më të gjerë për transparencën dhe meritokracinë në punësim.
“Jam 22 vjeçe, nuk e di si formohet një qeveri”
Një tjetër moment që mori vëmendje gjatë intervistës ishte deklarata e Samandës për njohuritë e saj rreth funksionimit të institucioneve.
“Jam 22 vjeçe, nuk e di si formohet një qeveri”, u shpreh ajo.
Përmes këtij rrëfimi, e reja pranoi se nuk i njeh të gjitha procedurat politike dhe institucionale, por theksoi shqetësimet që e kanë shtyrë të marrë pjesë në protesta.
Deklarata e saj hap një diskutim edhe për njohuritë qytetare të të rinjve, edukimin mbi institucionet dhe përfshirjen e brezave të rinj në jetën publike.
Mes familjes, sakrificave dhe dëshirës për të mos u larguar nga Shqipëria
Përtej zhvillimeve të protestës, Samanda ndau edhe vështirësitë që lidhen me familjen dhe jetën e saj personale.
Ajo foli për sakrificat që i janë dashur të bëjë, mungesën e kohës për njerëzit e afërt dhe dëshirën për të pasur një të ardhme më të qëndrueshme.
Rrëfimi i 22-vjeçares solli në vëmendje dilemën me të cilën përballen shumë të rinj: të vazhdojnë përpjekjet për të ndërtuar jetën në vendin e tyre apo të kërkojnë mundësi jashtë Shqipërisë.
Pavarësisht vështirësive të përshkruara, mesazhi i saj u përqendrua te dëshira për më shumë mundësi dhe për një jetë dinjitoze.
Intervista në podcastin e Grida Dumës solli kështu jo vetëm përvojën personale të një pjesëmarrëseje në protesta, por edhe tema më të gjera që lidhen me punësimin, ekonominë, edukimin qytetar dhe perspektivën e të rinjve në Shqipëri.
